۱- فاعل حتماً در زبان عربی بعد از فعل می‌آید و جمله فعلیه با فعل مفرد غایب شروع شود فاعل آن فعل یک اسم ظاهر است.

۲-  نائب فاعل حتماً بعد از فعل مجهول می‌آید.

۳- در فعل ماضی بجز صیغه‌ی یک و چهار ر بقیه صیغه‌ها فاعل ضمیر بارز است.

۴- در فعل امر مخاطب بجز صیغه یک در بقیه صیغه‌ها فاعل ضمیر بارز است.

۵- اسم افعال ناقصه دقیقاً مثل فاعل می‌باشد (طریقه حضور و انواعش).

۶- ضمیر « نا » بعد از فعل مضارع و امر حتماً نقش مفعول را دارد.

۷- ضمیر « ی » بعد از فعل مضارع و امر اگر با « ن » وقایه همراه نباشد نقش فاعل را دارد.

۸- جمع مونث هیچگاه فتحه نمی‌گیرد و نقش آن اگر ضمه نگرفته باشد معمولاً منصوب است.

۹- اسم منصوب بعد از افعال ناقصه خبر افعال ناقصه می‌باشد.

۱۰-  دو اسمی که دارای « الف » و « تنوین » باشند و درکنار هم قراربگیرند اسم دوم ۹۸ درصد صفت است.

۱۱- عدد هرگاه بعد از معدود قرار بگیرد نقش صفت دارد و همچنین « ذو ، ذی ، ذا » که جز اسماء خمسه است بعد از اسم نکره صفت هست.

۱۲-  معدود بعد از عدد هرگاه منصوب باشد نقش تمییز را دارد و همچنین اسم منصوب بعد از وزن افعل تمییز می‌باشد.

۱۳-  بعد از حرف ندای « یا » هر اسمی بیاید حتماً منادی می‌باشد.

۱۴- اسم علم و اسمهای مبنی به اسم دیگر اضافه نمی‌شود و بعد از این اسمها غالباً مضاف الیه نمی‌آید . برای تجزیه وترکیب ۲ نمره در کلیه امتحانات و پایه های تحصیلی در نظر گرفته شده است.

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!