۱-               ابراهیم یازجی (۱۸۴۷-۱۹۰۶) : در بیروت زاده شد . از پیشگامان نهضت ادبی و لغوی است . وی نزد پدرش “شیخ ناصیف” تحصیل علم نمود . زبانهای عبری و سریانی را نیز آموخت و در مدرسه پاتریکی به تحصیل دانش پرداخت… او متون قدیمی را که مسیحیا نترجمه کرده بودند را ویراستاری کرد. درسال ۱۸۹۴ م به مصر مهاجرت نمود و در آنجا وفات یافت. او درآنجا مجله “الضیاء” را تاسیس کرد و قسمت زیادی از آن را می نگاشت. از جمله آثارش : ” نجعه الرائد وشرعه الوارد فی المترادف و المتوارد ” در دو جلد و ” العرف الطیب فی شرح دیوان ابی الطیب”و… است.

 

۲-               ابراهیم احدب(۱۸۲۶-۱۸۹۱): شاعر لبنانی و از ادبای عصر نهضت است که در طرابلس زاده شد . او در دادگاه ” الشرعیه” در بیروت کار کرد. از آثارش مقامات است که به شیوه حریری نگاشت.

 

۳-               احمد زکی ابو شادی(۱۸۹۲-۱۹۵۵): پزشک و شاعر مصری است که در شعر طالب نوگرایی بود . وی مجله ” آپولو” را در سال ۱۹۳۲ تاسیس کرد. در سال ۱۹۴۶ به آمریکا مهاجرت کرد. از جمله دیوانهایش” الشفق الباکی” و “نداء الفجر” است.

 

۴-   احمد شوقی(۱۸۶۸-۱۹۳۲): از مشهورترین شعرای مصر و جهان عرب است . در قاهره به دنیا آمد. در فرانسه به تحصیل حقوق پرداخت . او به “امیر الشعراء ” ملقب گشت. دارای دیوان ” الشوقیات” و تعدادی نمایشنامه از جمله ” مصرع کلئوپطرا” است.

 

۵-               احمد فارس شدیاق(۱۸۰۴-۱۸۸۸): ادیب لبنانی و از پیشگامان اولین روزنامه های عربی است. در عشقوت متولد شد و در استانبول وفات یافت. در مدرسه “عین ورقه” تحصیل علم کرد. سفرهایی به مصر ، مالت و تونس داشت و همانجا مسلمان شد و به آستانه رفت. آنجا روزنامه ” الجوائب” را منتشر کرد. در اروپا به گشت و گذار پرداخت. او در مباحث لغوی و اسلوب ساده اش مشهور شد . از آثار اوست: ” الجاسوس علی القاموس” ، نقد کتاب” المحیط” فیروزآبادی ، ” الساق علی الساق فیما هو الفاریاق”.

 

۶-               ادیب اسحاق(۱۸۵۶-۱۸۸۵): در دمشق زاده شد و در بیروت فوت کرد . ادیبی که در مصر اقامت گزید  و در جنبشهای وطن خواهانه مشارکت داشت. او روزنامه ” مصر” را تاسیس کرد . وی صاحب داستانهی نمایشی است که با “سلیم نقاش” تالیف نمود . گزیده ای از مقالاتش پس از مرگ او در کتاب “الدرر” جمع آوری شده است.

 

۷-               الیاس ابو شبکه(۱۹۰۳-۱۹۴۷): شاعر لبنانی و از بزرگترین شعرای نوگرا است. از جمله دیوانهایش “الحان”، ” القیثاره” ،”افاعی الفردوس”،”نداء القلب” و… است.

 

۸-               امین جندی(۱۷۵۶-۱۸۴۰): شاعر سوری که در حمص متولد شد. او مداح “امیر بشیر” بود.صاحب دیوان و کتاب “منظومات”است.

 

۹-               بدر شاکر سیاب(۱۹۲۶-۱۹۶۴):شاعر عراقی و از پیشگامان  شعر آزاد است. او دارای احساساتی لطیف و رقیق و متمایل به شکوه و درد بود. از جمله دیوانهایش “انشوده المطر” . “شناسیل ابنه الجلبی” است.

 

۱۰-           بدیع الزمان همدانی(۶۹۸-۱۰۰۷): از جمله نویسندگان بزرگ به شمار می رود. در همدان متولد شد و در هرات زیست. امیران و وزیران را مدح گفت. به دو کتاب “الرسائل” و”المقامات” مشهور است.

 

۱۱-           بشر فارس(۱۹۰۷-۱۹۶۳): شاعر و محقق لبنانی که به مصر مهاجرت کرد و در آنجا زیست. در همان دیار ،دبیر کل مجمع علمی منصوب گشت. او صاحب نمایشنامه های “مفرق الطریق” و “جبهه الغیب” است…

 

۱۲-           پطرس بستانی(۱۸۹۸-۱۹۶۹):معلم ، ادیب و روزنامه نگار لبنانی است. در “دیر القمر” متولد شد و در بیروت وفات یافت. روزنامه “البیان” را تاسیس نمود. ادبیات عرب را در مراکز علمی بزرگ بیروت و دانشگاه لبنان تدریس کرد. از جمله آثارش”ادباء العرب” ،”معارک العرب”و”شعراء الفرسان” است. او دارای دروس ادبی در نقد و تحقیق می باشد.

 

۱۳-            پطرس کرامه (۱۷۷۴-۱۸۵۱):در حمص متولد شد . او کاتب “امیر بشیر شهابی” و شاعر دربار وی بود تا بدانجا که حتی در تبعیدگاه همراه وی بود. پطرس کرامه صاحب دیوان”سجع الحمامه ” است.

 

۱۴-           جبران خلیل جبران(۱۸۸۳-۱۹۳۱): ادیب بزرگ لبنانی و شاعر و متفکر و نوگرا است. در “بشریّ”زاده شد و در نیویورک وفات یافت. وی از ارکان ادبیات مهجر است و رئیس انجمن “الرابطه القلمیه ” در نیویورک بود. در نقاشی و ترسیم تصاویر استاد بود…وی دارای تالیفاتی به دو زبان عربی و انگلیسی است. از جمله کتابهایش:”الارواح المتمرده” ، “الاجنحه المتکسره”، “النبی”و… است.

 

۱۵-           جرجیس ابیلا(متوفی ۱۸۴۹):یکی از مسیحیان صید او جوانی بسیار باهوش و با استعداد در شعرگویی بود. او در جوانی در سن ۱۷ سالگی دار فانی را وداع گفت.

 

۱۶-           حافظ ابراهیم(۱۸۷۲-۱۹۳۲):شاعر مصری ویکی از بزرگترین شعرای مصر است. لقب “شاعر نیل” به خود گرفته، از آثار او دیوان و “لیالی سطیح” می باشد.

 

۱۷-           حریری(قاسم بن علی)(۱۸۷۲-۱۹۳۲): ادیبی اهل بصره و نویسنده ای توانا و از جمله ادیبان ابتدای عصر انحطاط ادبی به شمار می رود. از مشهورترین تالیفاتش “مقامات” است که به شیوه مقامات بدیع ازمان همدانی نگاشت . راوی مقامات وی “حارث بن همّام” و قهرمان آن “ابوزید سروجیّ ” است . از دیگر آثار وی “درة الغوّاص فی أوهام الخواص ” و “مُلحَة الاعراب ” می باشد . او صاحب  اشعار زیبا و نیز دیوان رسائل بود .

 

۱۸-           حسن عطار(متوفی ۱۸۳۴): دانشمند مصری مغربی الاصل و متولّی روز نامه ” الوقایع المصریة” بود . همچنین از شیوخ دانشگاه الأزهر گشت .او دارای حواشی در اصول و منطق و نحواست . نیز از اثار او می توان به کتاب “الإنشاء و المراسلات ” و دیوان شعر اشاره کرد . 

 

۱۹-            خلیل خوری(۱۸۳۶-۱۹۰۷): ادیب ولبنانی در شویفات به دنیا آمد.” حدیقه الاخبار” را در سال ۱۸۵۸ که اولین روزنامه در بیروت است را منتشر کرد.

 

 

۲۰-           عبداله بستانی(۱۸۵۸-۱۹۳۰) : زبانشناس لبنانی در “الدیبة” متولد شد . او دارای فرهنگ لغت “البستان” است .

 

۲۱-           فوزی معلوف(۱۸۹۹-۱۹۳۰): شالر لبنانی ، پسر مورخ لبنانی “عیسی اسکندر معلوف “است. وی به برزیل سفر کرد و همانجا وفات یافت. از جمله شعرای مهجر محسوب می شود . دارای دیوان “علی بساط الریح” است.

 

۲۲-           قاسم امین(۱۸۶۵-۱۹۰۸م): ادیب مصری است. او در دعوت به آزادی زنان شهرت زیادی یافت.

 

۲۳-           قاضی فاضل(عبدالرحیم-متوفی ۵۹۶ه.ق): از مشهورترین وزرای صلاح الدین ایوبی بود. نامه های او  بسیارمشهور است. وی در عسقلان فلسطین زاده شد و در قاهره وفات یافت.

 

۲۴-           لامارتین(آلفونس دو) (۱۷۹۰-۱۸۶۹): از مشهورترین شعرای فرانسه و رهبر حرکت رمانتیک است. او از شرق دیدن کرد و به آن عشق می ورزید. از تالیفات شعری او”تفکرات” و “ژوسلین” و از آثار منثور او “سفر به شرق” است.

 

۲۵-           مارون نقاش(۱۸۱۷-۱۸۵۵): ادیب لبنانی در صید امتولد شد. او پدر تئاتر عربی است. اولین نمایشنامه اش را به زبان عربی در خانه اش واقع در بیروت در سال ۱۸۴۸ به اجرا در آورد. این نمایشنامه را از نمایشنامه “خسیس” اثر مولییر اقتباس کرده بود.

 

۲۶-           متنبی (ابوطیب)(۹۱۵-۹۶۵): از بزرگترین شاعران عرب است. در “کنده” واقع در کوفه به دنیا آمد و در مسیر فارس به بغداد کشته شد.او امرایی چون”سیف الدوله” ، ” کافور” و سپس”عضدالدوله ” آل بویه را مدح گفت. بسیار شجاع،متکبر، طماع و عاشق ماجراجویی بود. بهترین اشعارش در حکمت و فلسفه زندگی و و صف جنگها است که دارای چهارچوب محکمی می باشد. او صاحب دیوانی است که”ابن جنی” ،”ابوالعلاء معری” ، “واحدی”، “عکبری” ، “برقوتی” و “شیخ ابراهیم یازجی” بر آن شرح زدند.

 

۲۷-           محمود سامی بارودی(۱۸۴۰-۱۹۰۴): شاعر مصری که از جمله ارکان نهضت ادبی به شمار می آید. ادبیات او به سهولت و بلاغت ممتاز است. وی صاحب دیوانی می باشد.

 

۲۸-           مصطفی کامل (۱۸۷۴-۱۹۰۸): روز نامه نگار  مصری و از پیشگامان  نهضت ملی گرایی است .روزنامه “اللواء” را در سال ۱۹۰۰تاسیس کرد و در آن به استقلال ، همگان را فراخواند .او در سال ۱۹۰۷″الحزب الوطنی ” را دایر نمود .از جمله کتاب هایش ، کتاب “المسألة الشرقیة” می باشد .

 

۲۹-           مصطفی لطفی منفلوطی (۱۸۷۶-۱۹۲۴): از مشهورترین نویسندگان مصر در زمان خودش است .در” الأزهر” درس خواند و به شاگردی “محمد عبده” در آمد . از جمله آثارش “النظرات” و “العبرات” است .

 

۳۰-           نازک ملائکة : شاعر عراقی واز جمله پیشگامان شعر آزاد که در سال ۱۹۲۳م در بغداد به دنیا آمد . وی صاحب آثاری چون “شجرة القمر” ، “مأساة الحیاة واُغنیة الانسان ” ، “عاشقة اللیل” ، ” قضایا الشعر المعاصر”و… است.

 

۳۱-           نقولا ترک(۱۷۶۳-۱۸۲۸): شاعر لبنانی که در “دیر القمر” به دنیا آمد .او ادیب و مورخی توانا بود. از جمله آثارش “تاریخ ناپلئون”، “تاریخ احمد پاشا جزّار” و دیوان است.

 

۳۲-           یوسف اسیر(۱۸۱۷-۱۸۸۹):ادیب لبنانی ،در صیدا متولد شد. در دانشگاه “الازهر” به تحصیل علم پرداخت. او دارای تالیفاتی در زمینه های فقه و زبان است.
  

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!